Ries is samen met zijn moeder op vakantie aan zee. Midden in de nacht gaat hij naar het strand. Hij moet iets doen. In zijn eentje. Maar dan trekt een beweging in het water zijn aandacht. 

Er drijft daar iets.

Ik knijp mijn ogen samen om beter te kunnen kijken en loop dichterbij. Is het een zeehond?

Hier zijn toch geen zeehonden? Het lijken wel een soort armen.

Zijn het armen? Het lijkt op…

Zo ontmoet Ries Vesper, de eigenwijze dochter van strandtenteigenaars. De twee kunnen elkaar vanaf het begin niet uitstaan, maar zijn ook nieuwsgierig naar elkaar… en als er een mysterieuze verdwijning plaatsvindt, besluiten ze de handen ineen te slaan.

Net als in haar prachtige debuut Durf, weet Liz Huisman weer een verhaal te vertellen vol humor, terwijl de tranen soms achter je ogen branden. Met schitterende beelden in kleur van Anna Boterman.