De slagbomen zakken al, je bent precies op tijd. Zoals je al honderd keer hebt bestudeerd, hebt uitgerekend. Geen timer meer nodig. In je hoofd zindert het ritme van de naderende intercity naar Amsterdam. Laat. Het. Stoppen. Laat Het Stoppen.

In haar verlangen naar ultieme rust neemt de zeventienjarige Aisha een wanhoopsbeslissing: ze stapt uit het leven. Tot haar verbazing komt ze terecht op een vliegveld, in de Transitruimte. Daar ontmoet ze Armin, een jongen die net zo oud is als zij en die geschept is door een vrachtwagen.

Daar zitten ze dan. Beiden dood. De een zelfgekozen, de ander door een stom ongeluk. En er blijken nog meer mensen te wonen op Luchthaven 1, onder wie Aisha’s overleden oma. In de Verkeerstoren kun je door middel van VR beelden uit je verleden projecteren.

In deze wonderlijke wereld raken Aisha en Armin steeds meer verbonden met elkaar. Dan durft Aisha ook opnieuw te kijken naar de keuzes die ze heeft gemaakt. Waaronder die allerlaatste. Want wat als het lot eigenlijk iets anders voor haar en Armin in petto had?

Anna van Praag nodigt de lezer uit om de ander écht te zien. Sterren verpakt in huid is een verhaal over jezelf kwijt zijn. En over gevonden worden.